Śmierć Bliskiej Osoby, zwłaszcza gdy jest niespodziewana, zawsze stanowi szok. Ile osób, tyle sposobów radzenia sobie z tymi niełatwymi emocjami. Jedni zbierają wszystkie siły, aby stawić czoła choćby najbliższym dniom przed pogrzebem i formalnościom, z którymi trzeba się uporać. Inni, mimo najszczerszych chęci, nie są w stanie uczynić tego wysiłku.

Lotnikom życzy się tyle samo lądowań, co startów... Wychodząc z domu wierzymy, że do niego szczęśliwie wrócimy, a mówiąc sobie wzajemnie codziennie dobranoc każdy wierzy, że rano się obudzi. Myślenie o sprawach ostatecznych najczęściej odsuwamy na plan dalszy, na bliżej nieokreśloną przyszłość. Czy słusznie?

Śmierć to moment graniczny i chyba nie ma osoby, która by się z tym stwierdzeniem nie zgodziła. Wraz z odejściem z tego świata kończy się bowiem, przynajmniej w sposób aktywny, czas dany człowiekowi na przeżywanie jego większych i mniejszych radości i smutków, czas działania i oglądania owoców swojej pracy - w końcu czas na pomaganie innym.